Kiedy sami jesteśmy dorośli, zaczynamy osądzać naszych rodziców.
To nie ja jestem inna, tylko ty.
Dlatego miałaś złe małżeństwo bo mama cię przekonała.
Co takiego? Złe małżeństwo?
Czy to nie było złe małżeństwo?
Żyło mi się tak dobrze, jak innym.
Jesteś uprzedzona,
bo wcześniej zaczęłam.
Twój zdrowy rozsądek jest okrutny,
bez empatii.
Myślisz, że rozsądek cię ochroni?
Będziesz tego pewna przez całe życie?
W rzeczywistości nie chodzi o to, czego chcesz.
A ty uległaś okolicznościom.
Wiem.
Uległam okolicznościom.
Wybrałam proste życie.
Dlatego właśnie...
Jest mi tak ciężko.
Z trudnością sobie radzę.
Co jest trudniejsze,
rozwód, czy zerwanie z chłopakiem?
Kiedy ranią cię inni, czy twoja własna rodzina?
Co jest trudniejsze?
Każdy ma swoje problemy.
Jakoś sobie z nimi radzimy.
Chyba tak...
Według ciebie zbieram to, co zasiałam.
Wbiła mi nóż w plecy.
ODCINEK 16
Kładłaś się spać?
Tak.
Masz jakieś wyniki?
Pewnie nic z tego nie będzie.
Moja strona nie ma wielu wyświetleń.
Na YouTube nie lepiej.
Niełatwo powtórzyć sukces Psy.
Chciałaś pójść w jego ślady?
Tylko ty mógłbyś być tak złośliwy.
Jeśli chcesz, mam dla ciebie pracę.
Jasne, że chcę.
Otwieram nową restaurację w Busanie.
Zajęłabyś się marketingiem?
Od wieków się tym nie zajmowałam.
- I co? - Zajmę się tym.
Nie mogę być wybredna.
Nawet się nie zawahałaś.
Próbuję zarobić na życie.
Myślałaś, że ci wyjdzie, ot tak?
Niełatwo rozkręcić interes.
Zwłaszcza, jeśli jest tak pospolity, jak twój.
Musisz się jakoś wyróżnić.
Brawa dla pana Gonga
za wspaniałą mowę o sprawach oczywistych.
Bądź szczery.
Nie powstrzymuj się, bo wybuchniesz, jak ja.
Różnimy się. Jestem silniejszy i mądrzejszy.
Ale wciąż jesteś człowiekiem.
Wiem, że zostałeś zraniony i ci ciężko.
Wiem, bo też przez to przeszłam.
Masz swoją przeszłością i brak widocznych blizn,
a w środku musisz być wrakiem.
Wreszcie się dogadujemy.
A kiedy z tobą byłem i cię kochałem,
zawsze wyczuwałem pewną pustkę.
Myślałem, że odsuwasz mnie od swojego życia.
Ze mną jest coraz lepiej.
Jestem szczęśliwsza, bo zaakceptowałam, że jestem zołzą.
Na próżno próbowałam udowodnić, że jestem dobra.
To charakterystyczne dla osób, które są pozbawione miłości.
Niedługo będę tak wyrachowana jak ty.
Nie patrz tak na mnie. Nie dam się nabrać.
Chyba dostałem drugą szansę.
Szansę na nowy początek z tobą.
Chcesz spróbować?
Co to za szansa?
W zamian za możliwość wyboru kariery,
pozwoliłem rodzicom kontrolować wszystko inne, w tym moje małżeństwo.
Miałem poślubić dziewczynę, którą mi wybrali,
ale nie wyszło.
Nie z mojej winy.
Rodzina nas oszukała.
Negocjowałem z ojcem, bo to głównie on był odpowiedzialny.
Teraz mogę poślubić, kogo chcę.
Chcesz się ożenić?
Nie.
Chcę chodzić na randki z możliwością małżeństwa.
Jak całkiem normalna para.
Jak możemy mieć normalny związek, skoro nie jesteśmy normalni?
To chyba nie jest dobry pomysł.
Też tak myślę.
Spodobałem ci się,
bo zobaczyłaś we mnie coś znajomego.
Pasujemy do siebie podświadomie.
Podświadome dopasowanie nie może być miłością.
Już raz nam się nie udało.
Odrzucasz moją ofertę.
Tak, odrzucam.
Ale jestem skłonna zaakceptować poprzednią.
Czyli?
Bądźmy przyjaciółmi.
Czy to z powodu Jeonghuna?
Nie.
Jest ktoś inny?
- Nie. - Właśnie, że jest.
Pocałowaliśmy się.
Przynajmniej z nim nie spałaś.
Dlaczego?
Chcę cię pocałować.
Zapomnij o wcześniejszych pocałunkach.
Już się położyłaś? Bez prysznica?
Nie chce mi się.
Jesteś zmęczona?
Przemierzyłaś całe miasto.
Przyniosę wilgotny ręcznik i obmyję ci twarz.
Zostaw mnie.
Pozwól mi.
Dzisiaj będziemy tylko we dwie.
Trzy osoby w łóżku to tłum.
Hyeyun śpi w gabinecie.
Dohyun dzisiaj nie wróci.
Będziesz spać na kanapie?
Nie lubię tamtego pokoju. Należy do Dohyuna.
Przyniosłam ci koc.
Nie jesteś na mnie zła?
Jestem, ale...
Nie chcę, żebyś zachorowała.
Śpisz?
Jeszcze nie.
Co robisz?
Leż spokojnie, zajmę się tym.
Robiłam to Dohyunowi, kiedy wracał pijany.
Ten kretyn żył luksusowo, czyż nie?
Nie wstawaj. Daj mi to zrobić.
Masz wciąż ładne ręce.
Nie wydaje mi się.
Zawdzięczasz to babci.
Wyglądasz na młodszą, niż jesteś.
Mamy dobre geny.
Jesteś taka miła.
O co ci chodzi?
Pójdę się umyć.
Nie lubię mycia wilgotnym ręcznikiem.
Jakie miałam korzyści?
Co tu robisz?
Co?
Idź spać do pokoju.
Dobrze mi tu.
Idź się wyspać. Jutro cały dzień pracujesz.
Idź tam spać.
Pokój jest za mały dla nas trzech.
Wystarczająco duży! Już tak spałyśmy.
Już dobrze, nie musisz krzyczeć.
Oczywiście.
Nie muszę być doceniana. Dzieci już takie są.
Miałam nadzieję, że moje mnie docenią.
Urodziłam je i wychowałam.
Pewnie byłam taka sama dla mojej mamy.
Nie, nigdy taka nie byłam.
A może?
Żałowałam pieniędzy dla mojej mamy,
ale opróżniam kieszenie dla moich dzieci.
Mamo, tęsknię za tobą.
Dlaczego ja?
Jestem jej matką.
Niewdzięczna dziewczyna!
Nie musiałeś przyjeżdżać.
Mamy dużo do omówienia.
Mogłeś zadzwonić.
Przez telefon nie spojrzę ci w oczy.
- To prawda. - Wiem.
- Kiedy się pobierzemy? - Kiedy powinniśmy?
Nie lubię kwaśnych.
Ten jest bardzo słodki.
Nie, dziękuję.
Zjadłbym teraz kimbap.
Ale jesteś wybredny.
Weźmiemy ślub za tydzień?
Zwariowałeś? Zróbmy to.
- Jesteś pewna? - Tak.
Razem możemy wszystko.
Możemy wszystko.
- Możemy wszystko... - Ten jest dobry.
Ale nie to.
Nie chcę.
Przyjdź do mnie jutro.
Nie chcę powtarzać tego, co było.
Wiem.
Zresztą wiesz,
że nie umiem postępować z ludźmi.
Byłam świętoszką i popychadłem.
Ukrywałam się, żeby inni myśleli,
że jestem dobrą osobą.
Źle postępowałam.
To nie było dobre.
Najlepsze, co możemy zrobić,
to rozstać się.
Nie wiemy tego na pewno.
Uważam, że powinniśmy przynajmniej pochodzić na randki.
Jestem urodzonym popychadłem.
Czemu nie potrafię ci odmówić?
Bo jesteśmy podświadomie połączeni.
Myślę, że nasza miłość zaczyna się teraz.
Myślałem, że mamy problemy,
bo nasi rodzice się nas czepiają.
Ale w rzeczywistości to my byliśmy winni.
Nasze własne problemy
były największą przeszkodą.
Problemy.
Rozwiązania.
My sami.
To wszystko nie ma znaczenia.
Tęsknię za tobą.
Tak bardzo tęsknię.
Wróciłaś.
Przyrządzasz kimbap?
Zabieram dla Minho. Ty też lubisz, prawda?
Płakałaś?
Nie.
Masz opuchnięte oczy.
Nie wyspałaś się?
Źle spałaś?
Spałam!
Worki pod twoimi oczami mówią co innego!
Kiedy wychodzisz za mąż?
Skoro się zdecydowaliście, nie ma na co czekać.
Też tak myślimy. Za tydzień.
Tak szybko? Nie ma czasu na przygotowania!
Zajmiemy się tym, nie martw się.
A co z jego rodzicami?
Jego rodzina żyje w Stanach.
Matka żyje z jego bratem.
Tylko on został w Korei.
No to prezenty ślubne mamy z głowy.
Dokładnie. Po prostu przeprowadzę się do niego.
Właśnie takiego ślubu chciałam dla moich córek.
Tak wyszło.
Gdzie jest Hyeyun?
Pojedzie do pracy od Hyejin.
Nie przyjechała z tobą?
Nie wróci sama. To za daleko, żeby dojechać autobusem.
Nie obchodzi mnie to. Poradzi sobie.
Nie martwisz się.
Nie, dziękuję.
Pyszne.
Co z nią?
Jestem taka zmęczona.
Nie ma to jak w domu.
Płacz i brak snu wcale mi nie pomogły.
Pójdę do pracy, jak się zdrzemnę.
Czas do pracy.
- Która godzina? - Wpół do ósmej.
- Gdzie mama? - Już wyszła.
Chciała pojechać wcześniej.
Nie wierzę, że pojechała sama, nie budząc mnie!
Jest dla ciebie ważna tylko wtedy, gdy czegoś ci trzeba.
Przepraszam za wczoraj.
Za co?
Wiem, że nie zmienisz nagle tego, jak myślisz.
Myślałam, że zrozumiesz.
Też jesteś ofiarą mamy.
Nie uważam się za ofiarę.
Dzięki niej miałam życie, o jakim marzyłam
i zdałam sobie sprawę, jak głupie było to marzenie.
Zazdrościłam ci twojej urody i zdolności do nauki.
Ale mama ma rację. Jesteś idiotką.
Twoje życie to nie dramat.
Dowiedziałam się, czym jest życie,
przechodząc przez prawdziwy dramat.
Nie osądzaj mojego życia, dopóki sama trochę nie pożyjesz.
Nie obwiniaj mamy za swoje zerwanie.
Nie potrafiliście utworzyć poważnego związku.
Uczyłaś się o życiu z podręczników.
Jadę do pracy, choć jestem spóźniona.
To twoja ulubiona zupa z kapusty.
Dziękuję, moja droga.
Bardzo dobra.
Halo?
Znalazłam dobrą partię dla Jeonghuna.
Jaką partię?
Pozwolisz mu zostać kawalerem?
Nawet tak nie mów.
Jej ojciec jest szefem Tongjin Enterprise.
Jej rodzice są mili, a interesy dobrze im idą.
Jest dużo lepsza od jego eks.
Taka partia rzadko się trafia.
Nie wiem, czy będzie chciał.
Czy tak go wychowałaś?
To ty powinnaś go kontrolować, a nie odwrotnie.
Dobrze, spytam go.
Jeśli go spytasz, to odmówi.
Ustalę czas i miejsce. Ty go tylko przyślij.
Halo?
O co chodziło?
Siostra ma dobrą partię dla Jeonghuna.
O czym ty mówisz? Niedawno się rozstał.
Wiem.
Nawet nic mu nie wspominaj.
Chyba nie zdenerwuje się, jeśli spytam?
Chyba się zdenerwuje.
Moja siostra uważa, że powinnam się nim zająć.
Martwi mnie, że kręci się koło Dongbi.
Na pewno sobie poradzi.
Tak właściwie, to robi się denerwujące.
- Co takiego? - Ostatnio wszystko kręci się wokół niego.
Nieprawda. Ty jesteś dla mnie najważniejszy.
Nie wygląda na to.
Zajmij się mną,
i zostaw w spokoju sprawy Jeonghuna.
Czasami jesteś taki zachłanny.
Nie wchodź. Właśnie wychodzę.
Może cię z kimś umówię?
Ciocia znalazła dla ciebie dziewczynę.
Jest ładna i miła.
No co?
Nie patrz tak na mnie.
Nie spotkam się z tą dziewczyną.
Mówiłam jej, ale...
Przekaż, że nie chcę.
I żeby się nie kłopotała.
- Co za szkoda. - Tak, szkoda.
- Co takiego? - Ty!
Szkoda, że tak się zmieniłaś!
- Hej! - Wychodzę.
Umówmy ich.
Masz rację, nie mogę go tak zostawić.
Zakończono dochodzenie,
i mamy problem.
Przepraszam, że tu się spotykamy.
W końcu jest pan bardziej zajęty.
- Proszę usiąść. - Dziękuję.
Czy zakończono dochodzenie?
Tak. Mogliśmy zrobić kopie raportu.
Spójrzmy.
Generalnie dobrze to wygląda.
Jakie są zalecenia śledczego?
Nie mamy do nich wglądu.
Możemy tylko skopiować raport.
Więc nie wie pani nic o zaleceniach?
Kto dostaje prawa do opieki?
W takich przypadkach dostają je zazwyczaj matki.
A dziecko ma siedem lat.
Czy mogę dostać część praw?
Nie da się ich rozdzielić.
Kiedy dziecko zacznie szkołę
musi mieć ten sam adres, co rodzic z prawem rodzicielskim,
dla wygody kuratora.
Jeśli ona dostanie prawa rodzicielskie,
to może mu zmienić nazwisko, jeśli znów wyjdzie za mąż?
Nie, musiałaby złożyć wniosek,
a pan musiałby się zgodzić.
Rodzic z prawem do opieki nie może tego zrobić.
To dobrze.
Czy nie ma sposobu, żeby je dostać?
To niesprawiedliwe dla ojców.
Nie wszystkie matki są dobre.
Chłopcy powinni być z ojcami.
Już panu mówiłam.
Jestem uparta. Znajdę sposób.
Co to za problem?
Zazwyczaj nie mamy wglądu w zalecenia śledczego.
Ale mojej sekretarce udało się
zrobić kopię, kiedy nikt nie patrzył.
Spójrz na ostatnią stronę.
„Jako że pozwany ma dobrą
sytuację finansową,
może zapewnić dziecku..."
Zalecił oddanie praw twojemu mężowi.
Możesz ich nie dostać.
Czyli to oznacza...
Jesteś na stosunkowo dobrej pozycji,
ale teraz i on jest na takiej samej.
Nigdy nie oddam mu dziecka.
Twój mąż też nie.
Jeśli będą chcieli, to wygrają.
On ma tylko siedem lat.
Czy to nie oczywiste, że powinien być ze mną?
W sprawach sądowych nic nie jest oczywiste.
Co zrobimy?
Dobrze, że o tym wiemy.
Oni nie wiedzą, bo już by się przechwalali.
Ale wkrótce się dowiedzą, prawda?
Możliwe, że nie, bo nikt nie powinien wiedzieć.
Będą próbowali uzyskać opiekę.
Jak?
Poprośmy o test psychologiczny waszego syna.
Podkreślimy w nim więź między synem a ojcem,
i ujawnimy uchybienia w opiece matki.
Kiedy możemy to zrobić?
Po zakończeniu dochodzenia,
zostanie ustalony termin drugiej rozprawy.
Na tej rozprawie złożymy wniosek.
Prawnik Dohyuna nie wie o ich przewadze.
Złożą wniosek o test psychologiczny dla waszego syna.
To będzie stresujące dla Taewona.
To nie za dużo stresu dla dziecka?
Nie spytają, czy chce mieszkać z mamą, czy z tatą.
Nie martw się.
Musimy ich ostatecznie przekonać, że Taewon potrzebuje mamy.
Odbędzie się druga rozprawa, żeby omówić dochodzenie.
Następna będzie jej kontynuacją,
albo skierują sprawę do mediacji rodzinnej.
Niech pan zacieśnia więzi z synem.
Spędza z nim więcej czasu.
Test psychologiczny zadziała na naszą korzyść.
Rozumiem.
Skoro już tu pani jest, może jakiś wypełniacz na zmarszczki?
Byłoby cudownie.
Proszę usiąść w poczekalni. Przygotuję się.
Bardzo dziękuję.
Pycha! Domowe jest zawsze lepsze.
Jesteś taki wyrafinowany.
To tylko kimbap, można jeść rękami.
Masz brudne ręce! Weź pałeczki.
Moje ręce są czyste.
Szybko się brudzą, jak tylko je umyjesz.
Mogę żyć z bakteriami.
Też prawda.
Gdzie się pobierzemy?
Chcesz robić wesele?
Ja nie, ale czy nie chcesz mieć sukni ślubnej?
Nieszczególnie.
Na pewno nie będziesz tego później żałować?
Nie zależy mi.
Nie chcę mieć wielkiej sali weselnej.
Jak chcesz to zrobić?
Nie chcę wesela.
Po prostu zarejestrujmy się i zjedzmy kolację z rodziną.
- Może tak być? - Tak.
Jak dla mnie w porządku. Nie chcę kolejnego wesela.
Więc nie róbmy go.
Wszystko mi się w tobie podoba.
Mnie w tobie też.
Nie ma nic, czego bym nie lubiła.
A nie, jest coś. To!
- Mam zostawić pałeczki? - Nie.
Świetne!
Cześć. Przepraszam za spóźnienie.
Nie ma sprawy, przecież jesteś szefową.
Szefową? Nie mam podwładnych.
- Usiądź obok niego. - Okej.
- Czy artykuł o nas będzie ciekawy? - Jasne.
„Ślub pary motocyklistów w średnim wieku.
Piękna i Bestia. Pokrewne dusze".
Dużo można o was napisać.
Dostaniemy pieniądze za wywiad?
Ciesz się, że w ogóle masz artykuł.
Ciocia ma rację.
Zrobiłeś się skąpy.
Chyba jesteś bogaty?
Zainwestuj w mój magazyn, zanim go zamknę.
Przestań marudzić. Twoja strona ma coraz więcej wyświetleń.
Czy para, o której pisałaś, nie rozstała się?
Ale nie ma z tego pieniędzy.
Może zrobimy zdjęcie?
Okej,
raz, dwa, trzy!
No to gratuluję,
ciociu i wujku!
Dziwnie to słyszeć.
- Czy to nie brzmi dobrze? - Brzmi.
Zrób kiedy się śmiejemy.
Duże uśmiechy!
Tak może być?
Na pewno nie chcecie wesela?
Na pewno, miesiąca miodowego też nie.
Co zrobicie po rejestracji w urzędzie?
Zjemy kolację z rodziną i od razu wprowadzę się do Minho.
Zmienię wystrój wnętrza, żeby było więcej miejsca.
Ale to dziwne, nie mieć miesiąca miodowego.
Dongbi, zawsze chciałam sprawdzić, jak się mieszka z mężczyzną.
Podróżować można później.
Miesiąc miodowy jest przestarzały.
Co na to twoja siostra?
Powiedziała, żebym robiła, co chcę.
Jestem już starsza i nie obchodzi mnie opinia innych.
Większość mówi nam, żebyśmy robili, co chcemy.
I że mamy szczęście, że się spotkaliśmy.
To prawda.
Zostanę singielką do pięćdziesiątki.
Łatwo powiedzieć.
Jeśli dalej tak będzie, to nie będzie to trudne.
- Witam. - Cześć, gdzie byłeś?
Jestem zajęty oddziałem w Busan.
Nie wiem zbyt dużo o tym miejscu.
Nie rozumiem ich dialektu.
Coś ty powiedziała?
Nie każdy to umie.
Dziwnie brzmi. Wpadnij do mnie, jak skończysz.
- Okej. - Do zobaczenia.
Rzeczywiście jest nadzwyczaj wysoki.
Myślałam, że go nie lubisz.
Bo tak jest, ale lubię jego wzrost.
Spotykacie się?
Co słychać?
Możemy tu zorganizować rodzinne spotkanie?
Jeśli chcesz. To spotkanie przed ślubem?
Nie, przyjęcie po ślubie w przyszły weekend.
W przyszły weekend się żenisz?
- Tak. - Jak szybko!
Im szybciej, tym lepiej. Zwłaszcza, jeśli chodzi o ślub.
Jak stosunki między tobą a Hyeyun?
Jest jej ciężko.
Mi też jest ciężko.
Wiem. Trzeba było powiedzieć o twoim bracie.
To musiało być dla ciebie trudne.
Dzięki za zrozumienie.
Hyeyun poszła zgłosić cię jako osobę zaginioną.
Miała powody się martwić. Mogłaś odebrać telefon.
Nie miałam zasięgu. Zostawiła mi wiadomość na poczcie.
Czemu nie powiedziałaś?
Ty masz Jeonghuna i Gonggiddola,
a ona nie ma nikogo.
Wiem jak to jest, być samotną.
Próbowałam pogodzić Hyeyun i Jeonghuna,
ale to chyba koniec.
MAMA: Jestem w kawiarni. Wpadnij.
Gdzie jesteś? Nie widzę cię.
Przepraszam, skłamałam.
- Co takiego? - Spotkaj się tam z Kim Setbyeol.
Twoja ciotka to zorganizowała. Bądź uprzejmy.
- Pan Ha Jeonghun? - Tak?
Skończył pan pracę?
Tak.
Pomyślałam, że niełatwo jest panu wyskoczyć do miasta,
więc ja przyjechałam tutaj.
Lepiej szybko mieć to z głowy, jeśli się sobie nie spodobamy.
Przepraszam, ale zaszła pomyłka.
Nie jestem tu z własnej woli.
Myślałem, że spotkam się z mamą.
I co z tego?
Chcę być szczery, żeby pani nie obrazić.
Nie czuję się obrażona. Straszne dzisiaj korki.
Porozmawiajmy, żeby zabić czas.
Ostatnio masz dużo wolnego czasu.
Haruję dla twojej rodziny.
Dla twojej siostry i mamy. Teraz dla ciebie.
Chciałam się z tobą spotkać w rodzinnej sprawie.
Bardzo dobrze, nie skrywaj swoich uczuć.
Przestań, robi mi się niedobrze.
Chcesz na to coś gorącego?
Nie, to przez ciebie mi niedobrze.
Jak mogę to naprawić?
Zimno mi.
Chodź, wsiądziemy do samochodu.
Teraz już pamiętam.
- Co takiego? - Dlaczego kiedyś cię lubiłam.
Upłynęło dużo czasu i zapomniałam.
Dlaczego mnie lubiłaś?
Jesteś rozwiązywaczem problemów.
Zawsze masz jakieś rozwiązanie
i nie zajmujesz się sprawami, które nie mają rozwiązania.
To prawda.
Ale posłuchaj. Nauczyłam się czegoś.
Sprawy bez rozwiązania mają prawdziwą wartość.
Powiedziałeś mojej mamie,
że rozstałam się z jej powodu?
Tak.
Jak mogłeś powiedzieć
jej to w twarz?
Powinna wiedzieć, że czasami jest dla swoich dzieci przeszkodą.
Dzisiaj ją to zaboli, ale jutro będzie lepiej.
Jakie jutro? To dzisiaj jest trudne do zniesienia.
Najpierw trzeba dożyć do jutra.
Jutro i tak nadejdzie. A twoja mama jest problematyczna.
I wiem, jak to rozwiązać.
Kocham moją mamę.
Może innym wydaje się dziwna, mi czasem też.
Ale to wciąż moja mama.
Jeonghun nie próbowałby
naprawić mojej mamy. Zostawiłby nas w spokoju.
Dlatego go zostawiłam.
Jest kochany.
Zbyt kochany.
Uważanie mojej mamy za problem jest obraźliwe.
- Rozumiem. - Nie odwiedzaj mnie więcej.
Nawet jeśli przyjdę, nie musisz mnie widywać.
Masz prawo mnie odrzucić.
Gdybym przyszedł do twojej pracy, idź do domu.
Ale jesteśmy tu,
bo mnie lubisz.
Jak miałbym cię posłuchać i nie odwiedzać?
Masz rację.
Chciałam porozmawiać o mamie.
- Jeśli chcesz, możemy już iść. - Tak.
Tego się nie spodziewałem.
Nie myślałem, że naprawdę wyjdzie. Co jest?
Teraz jeszcze bardziej chcę z nią być.
Jak poszło?
Ciocia mówiła, że to miła dziewczyna.
Bardzo się staram, żeby na ciebie nie nakrzyczeć.
Chyba trochę przesadzasz?
W czym przesadzam?
Jesteś niegrzeczny dla matki, bo wyświadczyła ci przysługę.
Mówiłem: koniec swatania. A ty co zrobiłaś?
Chciałam, żebyś poznał kogoś nowego.
Nie musisz się z nią żenić. Możecie się przyjaźnić.
Jak mam się przyjaźnić z kimś, kogo dopiero spotkałem?
Nawet pies sam wybiera, kogo lubi. Odczepisz się?
Odczepię się? Nie mów tak do mnie.
Jeśli chcesz szacunku, musisz go okazać.
Jak mogę cię szanować?
Masz oczy tylko dla Hyeyun, nikogo nie zauważasz.
Myślisz, że nie wiem, że istnieją dziewczyny ładniejsze od Hyeyun?
Jesteś niemożliwa!
Niemożliwa? Ja jestem niemożliwa?
Wiedziałam, że to ci się nie spodoba, ale zrobiłam to dla twojego dobra.
Jak możesz nie rozumieć własnej matki?
Jak możesz nie rozumieć własnego syna?
Kochanie, posłuchaj go. Słyszysz, co on mówi?
Tato, powstrzymaj ją.
Nie może mnie zmuszać do randek.
Hej, Ha Jeonghun!
Zostaw go.
Nic mu nie zrobiłam. Widziałeś, jak się zachował?
Naprawdę ustawiłaś mu randkę?
Nie chcę, żebyś też mnie krytykował.
Okej.
Drań!
Może i źle wyszło,
ale powinien wiedzieć, że miałam dobre intencje.
Nie pocieszysz mnie?
Nie wiem, co powiedzieć w tej sytuacji.
Skarbie!
Co cię sprowadza?
Potrzebuję noclegu.
A co ty tu robisz?
Nie miałam nic do jedzenia w domu, a on zaproponował kolację.
Dałabyś się porwać, gdyby tylko cię karmili.
Coś taki zdołowany?
Moja mama doprowadza mnie do szału. Ciotka też.
Co zrobiła?
Umówiła mnie na randkę. O co jej chodzi?
Pewnie się nudzi, bo Giyeon podróżuje.
I nie czepia się ciebie?
Rozwiodłem się.
Nie możesz tak mówić. Nie było ślubu.
To równie upokarzające.
Moje zaręczyny zostały zerwane.
Jest bezmyślna.
Spotkałam niedawno twoją mamę. Była trochę straszna.
Obrażasz moją mamę?
Chcesz makaronu?
Wy dwoje znów razem?
Co cię to obchodzi? Chcesz tego?
- Nie, nie chcę. - Czemu?
Chcę, żeby wszystkie pary na świecie zerwały.
Mimo, że zbliżają się Święta,
ekstremistyczne oddziały singli stawiają opór.
Lepiej już pójdę.
A co z talerzami? Pozmywaj po sobie.
- Ty po mnie pozmywaj. - Dlaczego ja?
Bo jesteśmy przyjaciółmi. Od tego jesteś.
Popracuj nad broszurą.
Dobrze.
Zimno, nie odprowadzę cię.
Nic nowego.
Zmiana by ci zaszkodziła.
Do zobaczenia.
Idź spać do domu. Nie zostawaj tu.
Nie wtrącaj się.
Nie pozwól mu pić. Jest wtedy okropny.
Hej!
Złamałaś
mi
serce.
Jak mam się z kimś
znów zaprzyjaźnić?
Jak zaufać, albo nawet pokochać?
Drzwi zamykają się.
Napisz, czy wszystko ok, nawet jeśli podróżujesz.
Inaczej z nam koniec.
Proszę.
- Co to jest? - Prezent ślubny.
Przywiozłam z Polski. To coś wyjątkowego.
Jakie piękne!
Jeśli nie założysz sukni ślubnej,
to przynajmniej włóż na rejestrację.
Dziękuję.
Nie spodziewałam się was.
Cześć, ciociu!
Co między wami zaszło?
Nic.
Hyejin zostaje na noc.
Mama jeździła do niej,
więc kolej na nią.
To dobrze.
Masz dziwny głos.
Wasza mama też dziwnie się zachowuje, cały dzień siedzi w pokoju.
Nie podoba mi się ta niezręczna atmosfera.
- Idę do siebie. - Rzadko spotykamy się tym gronie.
Zróbmy wieczór panieński. Za tydzień wychodzę za mąż.
Nie mam ochoty. Zostanę z Taewonem.
Chodźmy wszystkie.
Ja z nim zostanę. Wy idźcie.
Przestańcie.
Na co się gapisz?
Co robisz, mamo?
Księgowość.
Ciocia chce iść na karaoke.
Dlaczego?
Bo za tydzień bierze ślub.
Bez sensu.
Chodźmy się zabawić.
Nie chcę wychodzić na mróz.
Siostrzyczko, chodź!
- Nie. - No chodź.
Chodźmy.
Pomóżcie mi.
Hej, wszystkim. Wychodzę za mąż.
Dzięki, siostruniu.
Hyejin i Hyeyun, kocham was.
Dzięki, siostra. Biorę ślub.
Wychodzę za mąż.
Spójrzcie na nią. Co za dziecko.
Wszyscy razem!
Nie szkodzi, że jest dziecinna.
Wszystko jej się ułożyło.
Lepiej nie mogła trafić.
To prawda.
Minho, kocham cię!
Teraz twoja kolej.
Przestań, nie chcę.
Powitajmy panią Lee Deulja.
Mężczyźni
z pewnością działają
kobietom na nerwy
Mężczyźni
z pewnością działają
kobietom na nerwy
Zepsułaś atmosferę, którą stworzyłam.
Zróbcie coś z tym.
No dalej!
Dziwnie się zachowują.
Pokłóciły się?
Dlatego miałaś złe małżeństwo,
bo mama cię przekonała.
Idźmy stąd.
Co z wami?
Źle się bawię. Chodźmy.
Byłaś w dobrym humorze, kiedy śpiewałaś.
Chodźmy gdzieś.
- Chcesz balować całą noc? - Muszę się zająć Taewonem.
Pani Lee się nim zajmie, nie martw się.
Chodźmy, mam ochotę na gulasz.
- Nie chcę. - Chodź!
Zarażam szczęściem!
Was też zarażę.
Konkurujecie o tytuł najsmutniejszej?
Zwłaszcza ty, Hyeyun. Jesteś najmłodsza.
To nie znaczy, że nie mogę cierpieć.
Zawsze narzeka, że jest jej źle, a ma najłatwiej.
Bo uczyłam się życia z książek i jestem do niczego.
Dlaczego tak mówisz?
To ona mi to powiedziała.
- Czy nie miałam powodu? - A czy ja nie cierpiałam naprawdę?
Niby co cię tak boli?
Czuję, jakbym umierała.
Zerwałam zaręczyny z chłopakiem, z którym byłam 3 lata.
Jestem zdołowana.
Rozwodzę się po siedmiu latach małżeństwa.
Nieraz mnie zdradził.
Wkurzył się, że przegrywa i nie daje mi pieniędzy.
Nie wiadomo, czy dostanę
prawa rodzicielskie.
Może nie będę wychowywać syna.
Uważasz, że masz gorzej?
- Hyejin wygrywa. - Jeszcze nie wiadomo.
Córka, którą wychowywałam 28 lat,
wstydzi się własnej matki.
Mówi, że przeze mnie zerwała. Podobno brakuje mi dobrego rozsądku.
Chyba „zdrowego rozsądku".
Wiem, żartowałam.
„Dobry rozsądek" brzmi bardziej elegancko.
Nie chciałam wyjść na nieobytą, więc przymykałam oko.
Niczego nie boję się na tym świecie.
Ale boję się być matką, która przynosi wstyd.
Miałam żądać od ciebie wyjaśnień,
ale powstrzymałam się, bojąc się, co powiesz.
Wiecie, że nie potrafię trzymać uczuć w sobie.
- Przepraszam, mamo. - Nie mów tego nieszczerze.
Lepiej mów otwarcie!
Dobrze, powiem ci szczerze.
Często zaprzeczasz sama sobie.
Zmieniasz to, co mówisz i robisz w zależności od okoliczności.
Brak ci konsekwencji. Także w sprawie mojego związku.
Nawet sprawdziłaś moich teściów.
Małżeństwo powinno polegać na równości płci.
Ale nalegałaś, żeby on płacił za ślub.
Jeśli nie ma równości finansowej, to innej też nie ma.
Mężczyźni i kobiety są równi?
Kto tak powiedział? Jeśli tak jest, to czemu tak żyję?
Czytanie o równości w książkach nic nie da.
Przydaje się tylko do testów.
Rozmawiałyście o tym wszystkim beze mnie?
Nie słyszałam tego wcześniej.
Robiłyście to specjalnie?
Nie dopuściłaś nas do swojego szczęścia.
Mówię wam teraz, ale kiedy wrócimy do domu...
Nie chcę wracać z unoszącą się nad nami ciemną chmurą.
Czuję się zdradzona przez własną córkę.
Co ze mną nie tak?
Może nie jestem najlepszą matką, ale mało mi brakuje.
Wszystko robiłam dla ciebie. Chciałam naprawić sytuację.
Nawet dałam jego matce szminkę. Próbowałam wszystkiego.
O tym mówię. Jesteś nierozważna.
Mam 28 lat i dobrą pracę.
To my zerwaliśmy, nie ty. Dlaczego masz coś naprawiać?
W takim razie nie będę się mieszać.
Ale wciąż się mieszasz.
Taka już jestem!
Jak mam się tobą opiekować, bez mieszania?
Znoszę to tylko dlatego, że jesteś moją mamą.
Zostawmy to.
Hyejin, powiedz mi. Czy jestem nierozważna?
Czy może ona?
Kto tak o mnie uważa?
Tylko ty!
Kto uważa Hyeyun za nierozważną?
Widzisz? Mamy po jednym głosie.
Brak mi słów.
Jak miałabym cię przekonać?
Po co zaczynać, skoro nie masz racji?
Mylisz się.
Po tym, co powiedziałaś,
długo o tym myślałam, nie ujawniając smutku.
Jeonghun jest dla ciebie odpowiedni.
Mamo!
Tylko on da radę twojej arogancji.
- Z nami koniec. - On mnie lubi.
- Co? - Widzieliśmy się niedawno.
Powiedział, że mogę do niego zadzwonić i przyjdzie.
Czyli chyba mnie lubi?
Chyba tak.
Mówię ci.
Robi ze mnie wariatkę.
Inni uważają, że jestem miła i porządna.
Jeśli on mnie lubi, to problem z głowy.
Jeśli zerwałaś przeze mnie.
Zerwałam, bo wziąłby wszystko na siebie.
Już taki jest.
Gdzie idziesz?
Do łazienki!
Mój Boże!
Jaką mam nierozważną córkę.
Jest wkurzająca.
Dobrze, że tak ją potraktowałaś.
- Dlaczego? - Obawiałam się, jak to przyjmiesz.
Ja, Lee Deulja, mam swoją dumę.
Wychowałam ją za pieniądze, które zarobiłam.
Nie zrobiłam nic złego.
Masz rację.
Czuję się lepiej. Jakby spadł mi z serca duży ciężar.
O co chodzi z Dongbi?
Znów się spotykamy.
Tym razem bądź lepszy.
Jesteśmy ostrożni. Nie chcemy powtórki z przeszłości.
Nie zrań jej. Pomyśl, czy chcesz ją poślubić.
Mówisz jak jej opiekun.
- Przyjaźnimy się. - Nadal? Nawet po tym, co się stało?
Zaopiekuję się moim przyjaciółkami, zanim się ożenię.
Nie zostajesz na noc?
Lepiej wrócę do domu.
Chcę być uczciwy wobec Hyeyun,
w razie gdybyśmy do siebie wrócili.
Niesamowite. Zadzwoń do niej, skoro tak ci zależy.
Nie zrobię tego.
Nie chcę, żeby było tak jak przedtem.
Przestraszyłaś mnie.
Co robisz w moim łóżku?
Przepraszam.
Umiesz się kajać.
Naprawdę przepraszam.
Nie powinnam była cię zmuszać.
Robisz się podobna do cioci.
Martwiłam się.
O co?
Chyba wciąż jeszcze myślisz o Hyeyun.
Chciałam ci pomóc o niej zapomnieć.
Co masz przeciwko Hyeyun?
Nasze rodziny bardzo się różnią.
Nie sądziłam, że to będzie miało znaczenie.
Przecież wiesz.
Bardzo lubiłam Hyeyun, zanim poznałam jej rodzinę.
No i?
I zmieniłam zdanie. Rodzina panny młodej jest ważna.
Spójrz, jaka jej mama jest chaotyczna.
Jaka rodzina by ci pasowała?
Inteligencka, lub taka, w której jest oboje rodziców.
Ksiądz co tydzień mówi, że nie należy osądzać innych powierzchownie.
Nie musiałeś wspominać o religii.
Nauczyłem się czegoś.
Nie poradzę sobie z tobą, więc lepiej dam sobie spokój z ożenkiem.
- Co takiego? - Nie wiń mamy Hyeyun o wszystko.
„Do tanga trzeba dwojga".
Jesteś bardzo niedobry.
A ty jesteś chyba gorsza od mamy Hyeyun.
Jesteś wyedukowana, z bogatej rodziny.
Masz kochającego męża.
Ale jesteście takie same.
Zasłużyłeś.
Bolało.
HISTORIE ROZSTAŃ PAR
DONGBI
Możemy się teraz spotkać?
Nie mamy po co.
Odebrałaś. Może czegoś żałujesz.
Proszę.
Co to jest?
Zobaczysz.
Będę w domu.
Jeonghun i Hyeyun Gratulacje z okazji ślubu
Gratulacje, kretyni.
Byłam świadkiem waszej miłości przez ponad trzy lata.
Hyeyun, zazdroszczę ci.
Masz kogoś, kto kocha cię za to, jaka jesteś.
Pamiętajcie, że was ze sobą poznałam. Musicie dobrze mnie traktować.
Hej, Hyeyun!
Usiądź prosto.
Siedzę prosto.
Udawaj, że jesteś dziesięć lat po ślubie i powiedz coś.
Nasze dziecko zaczęło już szkołę.
Jesteś wciąż piękna i szczupła.
Wciąż cię kocham.
Dostaję dreszczy.
Nie, powiedz coś innego.
Najpierw Hyeyun. Powtórzę to, co ona.
No weź, bądź samodzielny.
Miałam dać ci to po ślubie.
Niedokończone, ale trudno.
Gdybym miała wybierać między Jeonghunem a tobą,
wybrałabym moją najlepszą przyjaciółkę.
Może być tylko jedna.
Przepraszam, Hyeyun.
Tęsknię za tobą.
Cześć.
Byłaś niedobra!
Jak mam ci wybaczyć?
Było mi naprawdę ciężko.
Po tym jak zerwaliśmy, myślałam, że jestem w ciąży.
Moi rodzice porzucili mnie dawno temu. Mój brat popełnił samobójstwo.
Wiem, że nie da się tego porównać,
ale czy moja sytuacja nie była gorsza?
Na dodatek zobaczyłam was razem.
Ale wiedziałaś, że nic nie zaszło.
Wiedziałam, że wiedziałaś. Byłam ubrana.
Wiesz, że Jeonghun zawsze się wygada.
Nie potrafi zachować tajemnicy. Jest prostolinijny i szczery.
Szukałaś wymówki, żeby z nim zerwać.
Byliście razem w łóżku.
Przepraszam za to.
Nie mogłam spać na twardej podłodze.
A on zajął łóżko.
Nie możemy się już przyjaźnić.
Więc czemu przyszłaś?
Nie mam przyjaciół.
Mogę teraz wejrzeć w siebie.
Chcę z kimś porozmawiać,
ale nie mam z kim.
Będziesz znów moją przyjaciółką?
Moim jedyny przyjacielem był internet.
Chciałam porozmawiać,
ale nie miałam z kim.
Cały dzień spędzałam przed komputerem.
Rozmawiam z nim, to mój przyjaciel.
Ale nie potrafi jeść, walczyć,
ani kłócić się ze mną. Byłaś taka niedobra!
- Cześć. - Cześć, Dongbi.
- Chodźmy. - Czekamy na drugiego świadka.
Oto i on.
Czy to musi być Dohyun?
- Tak. - Okej.
- Coś nie tak? - Nie.
Chodźmy, Minho. Ciociu.
Tędy.
Zrobione.
Czekajcie. Zróbmy zdjęcie.
Jasne.
Raz, dwa, trzy!
Co za nuda!
Jesteście po ślubie! Nie pocałujecie się?
Jasne.
Raz, dwa, trzy!
- Gdzie idziesz? - Przyjęcie ślubne.
Idziesz na przyjęcie, a na ślub już nie?
Jest tylko przyjęcie.
Panna młoda musiała być rozczarowana.
To ona tak chciała.
Na razie.
Kogo ja widzę?
Unikałaś mnie?
Tak, było mi głupio.
Nie potrafię cię nienawidzić.
To dlatego, że jesteś moją córką.
Mam tak samo.
Twoja ciotka wyszła za mąż, a ty? Wiem że lubisz Jeonghuna.
Czemu wciąż o nim mówisz?
Kiedyś go nie lubiłaś.
Czasem dostrzegasz czyjąś wartość, kiedy już go nie ma.
Teraz to dla mnie złoty chłopak.
Jeśli wam przeszkadzam, to się usunę.
Nie gadaj bzdur.
Zrobię to, jeśli będę musiała.
- Nie musisz. - Przynajmniej tyle dla mojego dziecka.
Chodźmy, bo się spóźnimy.
Ustawcie się do rodzinnego zdjęcia.
Patrzymy tutaj.
Gdzie jest tato?
Tato!
Tato to też rodzina.
Chodź tu, kochanie.
Zrobię jeszcze jedno.
Raz, dwa, trzy!
Świetnie.
- Cześć. - Witaj.
Jak się mama miewa?
Wszystko dobrze?
Kto cię zaprosił?
Minho.
Rozumiem.
Hyeyun też tu jest.
Cześć.
Hej.
Przejdźcie dalej, nie przeszkadzajcie nam.
- Chcesz coś do picia? - Nie trzeba.
- Znów ścięłaś włosy? - Nie.
Wyglądają na krótsze.
Nie zależy ci na mnie.
Nawet nie znasz moich włosów.
Zaczynamy przyjęcie ślubne dla Jang Minho i Lee Deullae.
Dziękujemy za przybycie.
Mówisz to bez entuzjazmu.
Tak? Nigdy tego nie robiłem.
Wybaczcie, jeśli jestem niezręczny.
Nadal jakoś bez zapału.
To chodź, sam to zrób.
- Niedobrze. - Czemu?
To przyjęcie ślubne.
Jeden z naszych świadków rozwodził się dwa razy.
A mistrz ceremonii rozwiódł się w dniu ślubu.
Przyniosą nam pecha.
Ja też dwa razy się rozwodziłem. Wszystko gra.
Skoro tak mówisz.
A oto państwo młodzi.
Pani młoda wygląda pięknie, jak na swój wiek.
Wygląda na 28 lat.
Minho wygląda na szczęśliwego.
Moja ciocia też.
Dziękuję. To moje trzecie małżeństwo.
Moje pierwsze.
Na każdym ślubie obiecywałem, że zawsze będę przy żonie.
Ale nie tym razem.
Obiecuję kochać ją dzisiaj.
Dziękuję.
Gratulacje!
Pani Lee Deulja wygłosi mowę w imieniu całej swojej rodziny.
Gdybym wiedziała o przemowach, przygotowałabym się.
Smacznego posiłku!
To najlepsze w przyjęciach ślubnych.
Mam nadzieję, że jedzenie jest dobre.
- Jest dobre. - To tobie się tak wydaje.
Jestem siostrą panny młodej.
Nie myślcie, że jestem jej matką, bo teraz przemawiam.
Właściwie nie interesuje mnie to małżeństwo.
Bo nie martwię się o nich.
Wiem, że będą mieli cudowne życie.
Ha Jeonghun!
Kiedy ty się ożenisz?
Kiedy uwolnisz mnie od Hyeyun?